Zevenhuizen-Moerkapelle, oktober 1388 - In het kader van de fusie tussen de gemeenten Moordrecht, Nieuwerkerk aan den IJssel en Zevenhuizen-Moerkapelle sluit Turf, gebaseerd op het idee van Pouw Hofman en met de liedjes van Wim van Oostrom, de hekken. Turf is een mix geworden van historische feiten, romantiek en een snufje humor. Een succesvol recept voor een gezellig samenzijn maar het doel niet uit het ook verliezend. ‘Ken uw afkomst, ken uzelf, weet waar u heen gaat.’ Ernst de Vogel heeft in het voorjaar een doorstart tot stand gebracht door twee professionals op key-posities neer te zetten en heeft zich daarna bezig gehouden met de creatieve invulling. Marja Nieuwveld heeft de leiding op zich genomen en samen met de organisatie hard gewerkt om de communicatie op één lijn te krijgen en structuur aan te brengen. Voor de regie is Esther Erdtsieck-Blaaser, een professionele regisseur aangesteld, die samen met de spelers in record-tijd iets fantastisch heeft neergezet.
Stel u voor, u bevindt zich in het jaar 1388 aan de Rotte, de oorsprong van Zevenhuizen. Het Huys van der Duyn praalt aan de linkerkant, het vogeltjesbos, ook wel het Reigerbos genoemd wacht geduldig op wat komen gaat en het kleine veenhuisje ligt aan het veen. Het veen dat hier altijd heeft gelegen en waaruit door de eeuwen heen heel wat turf gewonnen is, totdat uiteindelijk alles onder water stond. De molens om het weer droog te malen, kwamen namelijk pas eeuwen later. Het waren barre tijden en het leven bestond uit hard werken voor een schamel stukje brood. Turf gaat o.a. over de leenheer Wolfaert van der Duyn en zijn vrouwe Venijn, het veenmeisje Niesje en de vreselijke Baljuw die de veners in het zweet jaagt. Natuurlijk ook over het zware turfstekersleven, de Kabeljauwse en Hoekse Twisten en de vogelschudders die hinderden vogeltjes uit hun nesten schudden. Ook de liefde tussen arm en rijk komt aan bod, maar genoeg gelezen … kom gewoon!

Samenvatting artikel Hart van Holland, 28 oktober 2009